De zon

Onze zon

De zon is de meeste prominente hemellichaam van ons zonnestelsel. Het is het grootste object en het bevat ongeveer 98% van de totale massa van het zonnestelsel. Om de diameter vol te krijgen zou men 109 maal de Aarde naast elkaar kunnen zetten. De inhoud van de zon komt overeen met 1,3 miljoen maal de inhoud van de Aarde. De buitenkant van de Zon, dat zichtbaar is voor ons, is de fotosfeer en heeft een temperatuur van 6.000˚C. De laag heeft een gevlekt en ruw uiterlijk door de turbulentie en de uitbarstingen van energie aan het oppervlak.

De zonne-energie wordt gevormd diep binnen in de kern van de Zon. Hier is de temperatuur zodanig hoog (15.000.000˚C) en de druk zo enorm (340 miljard maal de druk van de Aardse lucht op zeeniveau) dat er nucleaire reacties plaatsvinden. Deze reactie zorgt ervoor dat vier waterstofkernen (H) een fusie ondergaan om van hieruit één heliumkern (He) te vormen. Deze heliumkern is ongeveer 7 procent lichter dan de 4 protonen. Het verschil in massa wordt omgezet in energie en gaat richting het oppervlak van de Zon. Dit proces, het reizen naar het oppervlak wordt ook wel convectie genoemd. Aan het oppervlak wordt de energie vrijgegeven in de vorm van licht en warmte.

De energie die in de kern van de Zon ontstaat doet er miljoenen jaren over om het oppervlak te bereiken. Elke seconde wordt zo’n 700 miljoen ton waterstof omgezet in helium. Tijdens dit proces komt er 5 miljoen ton pure energie vrij, en hierdoor, zal de zon lichter worden naarmate de tijd vordert.

De chromosfeer bevindt zich boven de fotosfeer. De zonne-energie die afkomstig is vanuit de kern reist hier ook doorheen. Grote fakkels c.q. uitbarstingen domineren deze chromosfeer. Daarnaast zijn er heldere lichtgevende zuurstofwolken aanwezig boven regio’s waar zonnevlekken gevormd zullen worden. De uitbarstingen zijn heldere ‘draden’ van hete gassen die tevoorschijn komen vanuit de zonnevlekregio’s. De zonnevlekken zijn donkere plekken op de fotosfeer met een relatief gezien lage temperatuur (4.000˚C)

De zon tijdens een zonsverduistering

De zon tijdens een zonsverduistering, de stralenkrans om de zon is de corona

De corona is het buitenste gedeelte van de Zonatmosfeer. Het is deze regio dat een soort gloeiend veld is rondom de Zon zelf. Dit veld bestaat uit enorme wolken van gloeiend gas dat uitgeworpen is door de bovenste chromosfeer. De buitenste regio van de corona reikt tot ver in de ruimte en bestaat het deeltjes die langzaam van de Zon af bewegen. De corona is alleen te zien gedurende een totale zonsverduistering. Zie de foto hiernaast.

Algemeen
Volgens de geleerden lijkt het erop dat de zon al actief is voor een periode van zo’n 4,6 miljard jaar en dat de Zon nog genoeg brandstof bevat om nog een volgende 5 miljard jaar door te schijnen. Op het einde van haar leven zal de Zon helium gaan omzetten in zwaardere elementen en zal ze gaan opzwellen. Uiteindelijk zal de zon zo groot worden dat ze de Aarde zal opslokken. Na miljarden jaren als een Rode reus zal ze plotseling in elkaar storten tot een Witte dwerg, het eindproduct van een ster zoals de onze. Het kan biljoenen jaren duren voordat deze dwerg geheel is afgekoeld.

Tabel met algemene gegevens over de zon